SAمعماري نرم‌افزار از جمله مفاهيمي است كه در دو دهه اخير به‌تدريج در حوزه مهندسي نرم‌افزار و توسعه نرم‌افزار جاي پايي پيدا نموده است. برخلاف تفكر اغلب افراد كه با شنيدن كلمه معماري نرم‌افزار به ياد لايه‌هاي نرم‌افزار مي‌افتند و در مورد N-Tier صحبت مي‌كنند و به آن ابراز ارادت مي‌كنند، معماري نرم‌افزار مباحث بيشتري از جمله تشخيص و تعيين مولفه‌هاي كليدي سيستم، چگونگي تقسيم وظايف بين مولفه‌ها، چگونگي برآورده‌سازي خصوصيات كيفي با اهميت و الگوهاي معماري را در برمي‌گيرد. معماري نرم‌افزار نيز همانند مهندسي نرم‌افزار در اغلب سيستم‌هاي كوچك كمتر به چشم مي‌‌خورد و در واقع با چشم غيرمسلح ديده نمي‌شود اما در سيستم‌هاي بزرگ چه از نظر تعداد نيازمندي‌ها، نفرات توسعه‌دهنده، استاندارهاي مورد استفاده و همچنين وجود خصوصيات كيفي با اولويت بالا همچون قابليت اعتماد (Reliability)، قابليت دسترسي‌پذيري (Availability) و امنيت (Security) مشاهده معماري نرم‌افزار و استفاده از آن بسيار مشهود و قابل درك است.

از جمله معروفترين كتاب‌هايي كه در مورد معماري نرم‌افزار و خصوصاً خصوصيات كيفي صحبت مي‌كند، كتاب Software Architecture in Practice مي‌باشد كه نمونه‌هاي اجرايي كاربردي و البته با حجم مستندات كم و محتواي سنگين را در بردارد كه خواندن آن فتح بابي است براي كساني كه علاقه به دانستن اين موضوع دارند. در پست‌هاي بعدي در اين زمينه بيشتر خواهم نوشت. براي دريافت پاورپوينت‌هاي از اينجا استفاده كنيد.